Kinderen zijn onbevangen, open, onervaren en onwetend. Seksuele energie is een zeer krachtige energie. Wanneer de dader volwassen, seksuele energie in een kind stopt, is er sprake van een overval. En dit is dan de eerste seksuele leerervaring die een kind heeft, een volwassene dringt zijn seksualiteit aan een kind op en overvalt het lichaam. Deze traumatische ervaring zal het referentiepunt voor seksualiteit worden in het verdere leven, als een belangrijke eerste leerervaring.

Een kind is niet bij machte zich te verweren, de verschillen zijn te groot. Denk aan leeftijdsverschil, het verschil in seksuele ontwikkeling, fysieke overmacht, machtsverschil en een afhankelijkheidspositie. Door deze factoren kan het kind niet anders dan zich machteloos voelen. Vanaf het allereerste moment, de eerste seconde van het misbruik, raakt een kind in shock. Het ervaart doodangst en is ontredderd, verlamd. Tegelijkertijd wordt het kind meegenomen in een volwassen seksualiteit, wat veel te groot is om te bevatten. Er vindt een seksuele inprenting plaats, trauma en seksualiteit raken verbonden. Shock en lust bestaan tegelijkertijd, en het slachtoffer is de regie over zijn/haar leven  kwijtgeraakt en tegelijkertijd vond daar seks plaats. Vanuit deze ervaring zijn veel moeilijkheden in een mensenleven te verwachten, niets klopt er immers nog. Verdeeldheid wandelt een leven binnen, het zal de verdere ontwikkeling van jongen naar man en van meisje naar vrouw in de weg staan. De seksuele ontwikkeling zal hierdoor geschaad worden maar ook heeft de dader invloed op het beeld dat iemand heeft over het gedrag van zichzelf als man of vrouw.

Je zou kunnen zeggen dat er vaste verkering met de dader is ontstaan, de rest van het leven is hij/zij overal bij aanwezig. Het lijkt een deel van de persoonlijkheid zelf te zijn, en zowel hulpverlener als slachtoffer zullen echt moeten weten waarnaar te kijken voordat het zichtbaar wordt. Dat is nog een hele uitdaging, herkennen wat van het slachtoffer zelf en wat van de dader is?

Actief slachtofferschap

Dit is de drang tot het herhalen van het trauma, iedere keer weer, totdat er bewustzijn komt op het zich herhalende patroon. Het is een wat onhandige, helende beweging van het leven zelf en komt voort uit het trauma.

Als de dader een man was en het slachtoffer een jongen (lees ook vrouw/meisje), dan hebben er homoseksuele handelingen plaatsgevonden. Heel vaak onstaat er als gevolg daarvan verwarring over de seksuele identiteit, boven op de verwarring die er al is: wat is jouw eigen seksualiteit en wat is van de dader? Het opnieuw uitleven van het trauma draagt verslavende elementen in zich, deze zorgen ervoor dat je steeds op pad moet om toe te geven aan daderseks (de seksuele inprenting van de dader). Als deze drang niet verbonden is met de eigen seksualiteit, kan een dubbelleven op de loer liggen. De eenzaamheid maakt hopeloos, wat als je het zou vertellen? Niemand begrijpt het, en zou het als vreemdgaan bestempelen. Maar eigenlijk “ga je bekend”.

Mocht je er wel in slagen om de beide seksuele polen met elkaar te verenigen, dus jouw eigen seksualiteit en de seksuele inprenting van de dader, dan zal jouw partner op een gegeven moment doorhebben dat er iets niet helemaal klopt. De kans is groot dat de partner in de dader/slachtoffer seks wordt meegenomen en merkt dat de lust besmet is. De dader is er altijd bij, of als hij een tijdje afwezig lijkt kan hij ineens weer op komen draven. Het staat de ontwikkeling van intimiteit in de relatie in de weg. De dader maakt keer op keer inbreuk op de privacy tussen partners!